با گذشت شش ماه از یورش خشونت‌آمیز و مسلحانه نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی به منطقه «قلعه‌چنعان» در اهواز، سرنوشت محمود حسینیان (ناصری) همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
گزارش‌های دریافتی حاکی از آن است که خانواده این شهروند در وضعیتی از بی‌خبری مطلق به سر برده و نهادهای امنیتی و قضایی از ارائه هرگونه پاسخ روشنی درباره حیات یا مرگ وی امتناع می‌ورزند.
معمای مفقودی و شکنجه روانی خانواده
محمود حسینیان، متولد بهمن‌ماه سال ۱۳۷۴ در شهرستان عبادان (آبادان) و ساکن اهواز، یکی از قربانیان اصلی عملیات امنیتی ۱۸ اسفند ۱۴۰۴ است. خانواده حسینیان در گفت‌وگو با «سازمان حقوق بشر کارون» تاکید کردند، با وجود گذشت نیم سال از این واقعه، هیچ‌گونه تماس یا پیامی از سوی مراجع ذیربط دریافت نشده است و آن‌ها همچنان در بلاتکلیفی درباره کشته شدن یا بازداشت فرزندشان به سر می‌برند.
پیگیری‌های مستمر خانواده از مراجع متعدد قضایی، امنیتی و درمانی کاملاً مسکوت مانده است. آن‌ها علاوه بر مراجعه به ستاد خبری اداره اطلاعات (۱۱۳)، سازمان اطلاعات سپاه پاسداران (ستادخبری ۱۱۴) و مقامات مسئول در زندان شیبان اهواز، به پزشکی قانونی و تمامی بیمارستان‌های اهواز نیز مراجعه کرده‌اند، اما هیچ پاسخ روشنی دریافت نکرده و هیچ پیکری نیافته‌اند.
خانواده محمود حسینیان در شرح وضعیت دردناک و بلاتکلیفی خود به سازمان حقوق بشر کارون گفتند: «حتی اگر محمود کشته شده باشد، حداقل به ما بگویند که کشته شد و قبرش را به ما نشان دهند، حداقل بدانیم … ما فقط می‌خواهیم بدانیم که چه بلایی سرش آمده است.»
این در حالی است که تاکنون مقامات و نهادهای ذیربط از تایید بازداشت یا جان‌باختن محمود حسینیان خودداری کرده‌اند. پنهان‌کاری سیستماتیک نهادهای امنیتی در قبال وضعیت وی، مصداق بارز «ناپدیدسازی قهری» و شکنجه روانی خانواده او محسوب میشود.
عملیات امنیتی در سایه جنگ و بایکوت خبری
یورش به منطقه قلعه‌چنعان در شرایطی رخ داد که سایه جنگ و درگیری‌های منطقه‌ای بر کشور حاکم بود و هم‌زمان با این شرایط ملتهب، قطعی گسترده اینترنت و یک فضای شدید پلیسی در منطقه اعمال شد. در جریان این عملیات که با تیراندازی مستقیم نیروهای امنیتی همراه شد، محمود حسینیان و چهار شهروند دیگر هدف قرار گرفتند. در همین ارتباط، 14 شهروند دیگر که در همان شب بازداشت شده بودند، پس از تحمل ۴ ماه و ۱۵ روز حبس در سلول‌های انفرادی قرارگاه «ابوالفضل العباس» اطلاعات، سرانجام در ۳۱ تیر ۱۴۰۵ به قرنطینه زندان شیبان اهواز منتقل شدند. این در حالی است که نام و نشانی از محمود حسینیان در میان منتقل‌شدگان به چشم نمی‌خورد.
تناقض در روایت‌های رسمی و رویه پرونده‌سازی
در فروردین ۱۴۰۵، وزارت اطلاعات با انتشار بیانیه‌ای رسمی، روایتی متناقض ارائه داد و مدعی کشته شدن ۵ نفر و بازداشت ۱۰ تن در این عملیات شد. نهادهای امنیتی اتهامات سنگینی نظیر «تیراندازی به سمت نیروهای امنیتی، انفجار لوله‌های نفت، نگهداری تجهیزات استارلینک، و همکاری با آمریکا و اسرائیل» را علیه این افراد مطرح کرده‌اند. فعالان حقوق بشر تاکید دارند که طرح این دست از اتهامات، رویه‌ای شناخته‌شده برای توجیه سرکوب‌های خشونت‌آمیز در سایه بحران‌های نظامی، پرونده‌سازی امنیتی علیه شهروندان و زمینه‌سازی برای اخذ اعترافات اجباری تحت شکنجه است.
