به‌گزارش منابع حقوق بشری در اهواز و نزدیکان خانواده، همسر احمد ناصری، زندانی 36 ساله‌ زندان سپیدار اهواز، پس از ثبت شکایت رسمی درباره محرومیت همسرش از درمان پزشکی، از سوی مسئولان زندان تهدید شده است.

احمد ناصری، فرزند هاتو، متأهل و پدر سه دختر، ساکن کوی حرشه در مسیر کوت‌عبدالله، در مرداد 1404 به‌اتهام «شرکت در نزاع دسته‌جمعی» توسط نیروی انتظامی بازداشت و به زندان سپیدار منتقل شد.

خانواده ناصری می‌گویند او چند روز پیش دچار وخامت شدید جسمانی شده و بیش از سه ساعت در بند زندان بی‌هوش روی زمین افتاده بود، اما مأموران به درخواست‌های مکرر زندانیان برای انتقال فوری او به بیمارستان توجهی نکردند. پس از پیگیری فشرده خانواده و مراجعه حضوری آنان، احمد ناصری به بیمارستان خمینی اهواز منتقل شد. او اکنون در بخش مراقبت‌های ویژه این بیمارستان در کماست و وضعیتش وخیم توصیف می‌شود.

این خانواده با رد ادعای برخی مسئولان مبنی بر «اقدام به خودکشی»، تاکید دارند که شرایط کنونی او نتیجه مستقیم سهل‌انگاری پزشکی و محرومیت عمدی از درمان است.

در همین راستا، مسئولان زندان سپیدار همسر احمد ناصری را احضار کرده و هشدار داده‌اند که در صورت ادامه پیگیری حقوقی یا رسانه‌ای، با «عواقب جدی» روبه‌رو خواهد شد.

خانواده ناصری از قوه قضائیه، سازمان زندان‌ها و نهادهای نظارتی خواستار رسیدگی فوری، انتشار جزئیات ماجرا و برخورد قانونی با عوامل دخیل شده‌اند.

تا زمان تهیه این گزارش، هیچ مقام رسمی در زندان‌های اهواز یا دادگستری استان در این‌باره اظهارنظر نکرده است. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند پس از رسانه‌ای شدن موضوع، رئیس زندان سپیدار به بیمارستان خمینی رفته و از احمد ناصری عیادت کرده است.

پیشتر، امیر نیسی، زندانی عقیدتی عرب اهوازی متولد 1377 که شش سال گذشته را در بند هشت و پنج زندان شیبان اهواز سپری کرد، شامگاه سه‌شنبه 27 آبان بر اثر عفونت شدید داخلی و عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات رسیده به سازمان حقوق بشر کارون، نیسی که از سوی دادگاه انقلاب اهواز «قاضی محمدی» به اتهام ارتباط با گروه‌های تکفیری به 15 سال حبس محکوم شده بود، مدت‌ها از مشکلات جسمی رنج می‌برد و به دنبال عدم درمان مو برگشتی، دچار عفونت در سطح گسترده بدن شد. با وجود تب شدید و وخامت سریع حال عمومی او، مسئولان زندان از انتقال به‌موقع وی به مراکز درمانی خارج از زندان خودداری کردند.

فعالان حقوق بشر، «خسرو طرفی» ملقب به «جلّاد زندان شیبان» را از مسئولان اصلی ایجاد فضای سرکوب‌گرانه و اهمال سیستماتیک در ارائه خدمات درمانی در این زندان می‌دانند.